Emile Petrus Terpstra wordt geboren op 12 augustus 1957 in Franeker. Hij is een van de zes kinderen. Thuis groeit Emile op met het slagersvak. Zo moeten de kinderen meehelpen met klusjes in de slagerij. Als hij ongeveer tien jaar is, helpt Emile op de vrije woensdagmiddag zijn vader met het venten van de koopwaar.

Emile doorloopt de rooms-katholieke lagere school Johannes XIII (nu: basisschool De Kabas) in Franeker. Na de lagere school volgt hij de LEAO in Harlingen. Daarna gaat hij via het leerlingenstelsel naar de Horecavakschool in Leeuwarden. Hij werkt in die tijd op verschillende horeca-adressen. Van 1977 tot 1979 gaat Emile in militaire dienst. In deze periode volgt hij de chauffeursopleiding in Keizersveer en daarna de koksopleiding in Leiden. Hij is chauffeur en kok in Wezep. In mei 1980 haalt hij zijn laatste diploma aan de Horecavakschool. Waarna hij in 1980 in loondienst komt te werken bij zijn vader. Vervolgens volgt Emile de slagersvakopleiding in Leeuwarden. In 1985 haalt hij zijn laatste diploma’s.

Slagerij Terpstra heeft onder andere een grote naamsbekendheid gekregen door de eigen worstkeuken. Voor de vervaardiging van de worsten wordt er al anderhalve eeuw de recepten gebruikt die van vader op zoon zijn doorgegeven. De leverworst, kookworst, droge worst, grillworst en zeeuws spek zijn wereldberoemd in Franeker. De droge worst wordt volgens oude traditie turfgerookt in een stenenrokerij.

Op 19 oktober 1981 trouwt Emile op het stadshuis van Franeker met IJtje van der Kooi (Ida), die op 24 juni 1957 geboren is. Emile en Ida komen met hun pasgeboren zoon Johannes Sijbrandus (Jos) op 4 februari 1986 te wonen in het pand aan de Dijkstraat 63. In januari en in december 1989 worden nog twee zonen geboren. Van 1985 tot 1991 vormt Emile samen met zijn vader een v.o.f. in 1991 neemt Emile officieel de zaak van zijn vader over. Hij vormt dan samen met zijn vrouw een v.o.f.

De slager heeft grootse plannen, na een jaar van voorbereiding wordt in januari 1992 begonnen met de verbouwing van het pand. Sinds 1936 was er niet meer vertimmerd aan de zaak. De verbouwing duurt drie maanden, maar in de tussentijd blijft de winkel gewoon open. Alleen de laatste drie weken sluit ook de winkel. De feestelijke heropening in april 1992, met ’s avonds een open huis, wordt verricht door Emile’s vader en Emile’s oudste zoon Jos.

Jos heeft in februari 2014 de slagersvakschool afgerond en is sinds maart 2014 als slager in loondienst bij zijn vader. De zesde generatie en opvolging lijkt geregeld.